Sepideh Farsi

بیوگرافی

سپیده فارسی (به فارسی: سپیده فارسی) فیلمساز ایرانی است که در سال ۱۹۶۵ در تهران به دنیا آمد. سپیده فارسی که در سال ۱۹۶۵ در تهران متولد شد، فرزندی از پدری که در مهندسی عمران کار می‌کرد و مادری بیکار بود، در اعتراض‌های متعدد شرکت کرد و از آن‌ها عکس گرفت....

سپیده فارسی (به فارسی: سپیده فارسی) فیلمساز ایرانی است که در سال ۱۹۶۵ در تهران به دنیا آمد. سپیده فارسی که در سال ۱۹۶۵ در تهران متولد شد، فرزندی از پدری که در مهندسی عمران کار می‌کرد و مادری بیکار بود، در اعتراض‌های متعدد شرکت کرد و از آن‌ها عکس گرفت. او در سن ۱۶ سالگی به‌خاطر پنهان کردن یک مخالف سیاسی دستگیر شد و به مدت هشت ماه در مشهد زندانی شد. پس از آزادی، از ورود به دانشگاه منع شد و به فرانسه تبعید گردید. او در سال ۱۹۸۴ به پاریس آمد و ریاضیات خواند. در ۱۹ سالگی در نهایت بیش از پیش به هنرهای تصویری گرایش یافت. پیش از ساخت نخستین فیلم‌های کوتاهش، به عکاسی پرداخت. یکی از اولین فیلم‌های او مستندی دربارهٔ دیاسپورای ایرانیان با عنوان «جهان خانهٔ من است» بود. او در سال ۲۰۰۰ با پرتره‌ای از یک فیلم‌ساز هندی، با عنوان سادهٔ «هومی د. ستنا، فیلم‌ساز»، به کار خود ادامه داد که در جشنوارهٔ فیلم بمبئی جایزهٔ FIPRESCI را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۱ او «مردان آتش» را کارگردانی کرد، اثری داستانی دربارهٔ آتش‌نشانان تهران. در سال ۲۰۰۳ او اثری داستانی با موضوع هویت، «سفر مریم»، را ساخت؛ فیلمی میانِ داستان و گزارش که سفر یک زن جوان ایرانی مقیم پاریس را دنبال می‌کند که برای جست‌وجوی پدرش به خیابان‌های تهران بازمی‌گردد. او با عکسی زردشده در دست، از عابران و مغازه‌داران پرسش می‌کند. در سال ۲۰۰۷ او مستند جدیدی به نام «هارات» ساخت. در بهار ۲۰۰۸، بار دیگر در تهران پرسه‌زنان، فیلمی با تلفن همراه ساخت (به‌دلیل محدودیت‌های دولتی در فیلم‌برداری). این فیلم جنبه‌های مختلف زندگی در پایتخت ایران را نشان می‌دهد: تاکسی‌داران، زنان در یک آرایشگاه، جوانانی که دربارهٔ مواد مخدر صحبت می‌کنند، یک رپر ایرانی و دیگر موارد. در سال ۲۰۰۹ او عضو هیئت داوران بخش بهترین فیلم نخست در جشنواره بین‌المللی فیلم لوکارنو بود. در سال ۲۰۱۴ او فیلم داستانی جدیدی در یونان با بازیگران ایرانی ساخت؛ «رز سرخ» با گنجاندن صحنه‌های جنسی و بازتاب روابط میان نسل جوان معترض و نسلی که رژیم شاه را به چالش کشیده بود، تابوهای سینمای ایران را شکست. در سال ۲۰۲۵ سپیده فارسی مستند «روح‌ات را در دستت بگذار و راه برو» را منتشر کرد که سال مکاتبات او با فتوژورنالیست فلسطینی، فاطمه حسونا، را بازگو می‌کند؛ فاطمه حسونا در جریان یورش ارتش اسرائیل در ۱۶ آوریل ۲۰۲۵ به قتل رسید، در حالی که قرار بود در مهٔ ۲۰۲۵ در جشنواره کن شرکت کند.